Elvis Disco

Bij aankomst is het nog heel erg rustig. Ik ging me al afvragen of ik me niet in de datum had vergist, maar het was niet de datum, slechts de tijd. Een uur te vroeg aankomen heb ik kunnen gebruiken om de omgeving in me op te nemen, me af te vragen hoe het zou zijn om op een contrabas te kunnen spelen en natuurlijk te zien hoe het pand versiert werd. (megaposters van Lilo and Stitch, vlag van Elvis, een lading slingers, een paar grote planten en natuurlijk de jaren vijftig decoratie die er reeds hing).

Rond 21.00 uur beginnen de mensen binnen te druppelen. Enkelen hadden zich verkleed in Hawaii stijl, zoals het verzoek van de organisator was, maar het was sowieso een hete dag dus zomerkleding was er in iedergeval.
De stem van Elvis weerklinkt luidt uit de boxen en dat is voor mij genoeg om me goed te doen voelen. Na een drankje, een beetje kletsen, rondkijken, mensen in me opnemen en een paar foto’s schieten, begint de eerste band “Dixie Fried” te spelen. Een aantal Elvis nummers en verder een heleboel jaren vijftig muziek, ik ben erg Elvis gericht eerlijkheid gebied daarom te zeggen dat ik lang niet alle nummers kende. Maar wat geeft het, een rock ‘n roll beat doet het altijd.

Na een luid applaus weerklinkt de vertrouwde en fluwelen stem van Elvis weer uit de boxen, dit keer staan er velen op de dansvloer en ik besluit zelf ook maar eens een hoekje te zoeken om me op de muziek te gaan bewegen. Van mijn leven is mij niet geleerd hoe ik op Rock ‘n Roll muziek moet dansen, echter ik vond iemand bereid die een poging waagde het mij te leren….Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. (mijn dank aan Erik en tegelijk mijn excuses voor mijn gestuntel).
De Elvis muziek over de gehele avond was zeer afwisselend uit alle levens c.q. muziek fases en dat vind ik een compliment waard! Zelfs heb ik muziek gehoord van de nieuwe T. T. and F. box dus alles goed up to date!

Na een ter plekke geïmproviseerd “Line Dansje” waarbij ik zeker tien mensen blauwe tenen heb bezorgd, liep ik warm en vermoeid naar de bar waar ik een gemaskerde “Elvis” tegen het lijf liep en ik dacht ” ……” (nee, laat ik me bij nader inzien over dit specifieke onderdeel maar van commentaar onthouden….).

De volgende band begon te spelen, het was inmiddels enorm druk, warm en de mensen waren enthousiast. De tweede band wist de sfeer er nog beter in te krijgen, tja Elvis fans houden eenmaal van Elvis muziek, dat wil zeggen als het op een goede manier wordt gebracht en dat werd het!
Na een uur optreden werd er een pauze ingelast, voor mij en mijn reisgenoot een goed moment naar huis te gaan, ik besefte me ineens dat ik nog twee uur moest rijden…..

Voor mensen die van dansen en Elvis houden was het een hele fijne, gezellige en complete avond en voor die categorie mensen een aanrader voor de volgende keer, die komt er toch wel Emiel?

Dank aan diegenen, die tijd en moeite in de organisatie van deze avond hebben gestoken. Uiteindelijk streven allemaal hetzelfde doel na:

Keeping The Legend Alive!!!

Freia.

Gezien op 13 juli 2002
ELVIS DISCO in Cruise Inn, Amsterdam.

IT’S ELVIS TIME
#236 p. 47 | door Freia Roos