Elvis Disco

Ik kan terugkijken op een bijzonder geslaagde avond, en heb intens genoten van dit superconcert. Het was voor ons nog kielekiele om er op tijd te zijn. We reden om 18:00 weg uit Utrecht en wat we verwachtte gebeurde ook: we kwamen in de file op de A2 terecht. Desondanks scheurde we om 20:00 toch parkeergarage Heuvel Galerie binnen.

Ik heb wel groot respect voor Peter Verbruggen dat hij (en zijn organisatie) zo iets groots weten te organiseren. Let wel: de Amerikaanse gasten verblijven 17 dagen in Europa waarbij ze 11 concerten geven in 8 verschillende landen. Dat is wel een uitputtende toernee lijkt me. Maar ik maak een diepe buiging voor het financiële risico wat Peter op zijn schouders neemt. (Je moet toch wel redelijk zeker van je zaak zijn om het weer terug te verdienen!). Ik denk dat het allemaal wel goed uitgedoktert zal zijn en dat het wel goed komt.

Aan de show ligt het zeker niet. Jeetje, precies zoals in Las Vegas: eerst de opwarm ronde door de Sweets, gevolgd door The Imperials. Daarna nog tesamen in Oh Happy Day! (En een Oh Happy Day wás het, en werd het na de pauze).
Ik vond Jerry alleen een wat stroevere appearance hebben. Ronnie is nog steeds ouderwets goed! James Burton oogt wat fragieler in het gezicht, maar qua gitaarspel klonk het allemaal als een klok. De grootste opvaller was echter Glenn. D. die me tijdens de handtekeningronde verklapte dat hij in 10 maanden tijd 34 kilo was afgevallen!!! Het deed hem bijzonder goed moet ik zeggen!

Terry Mike Jeffrey is echt een man naar mijn hart: professioneel, gepassioneerd en een dijk van een stem. (Vergeet alle mannen in witte pakken, want TJM is the real deal!).

We zaten achterin recht voor het podium, en hadden goed zicht en geluid. En dat was weer een ontdekking voor mij: want thuis zet je vaak een CD’tje op de achtergrond aan en dan is de impact niet meer zo groot. Maar hier was het geluid lekker fors en right in your face. Nu pas begrijp ik wat je gehoord moet hebben wanneer Elvis heeft staan zingen!!!! Zeker bij You’ve Lost That Loving Feeling en vooral bij Just Pretend (want dat komt ‘binnen’ hoor!!).

Ook wij hebben het handtekeningenrondje gemaakt. Terry Blackwood vroeg nog hoe hoog de entreeprijs was, ik vertelde dat wij 40 euro hadden betaald en de mensen vooraan 60 euro. Toen sloeg ‘ie wel een beetje achterover hoor! “That’s a lot of money!!!” (Ja, zeker met die dollar/euro koers van tegenwoordig!).
Jerry Scheff is praktisch doof want hij verstaat zowat niets meer, maar vertelde me wel dat hij nu al weer 5 jaar in Schotland woont, en het bevalt hem erg goed!

Elvismatters proficiat met zo’n geslaagde avond! Chapeau!!!